بيعت با ابو بكر امتناع ورزيدند و در موارد و مناسبت‌هاى مختلف به تبيين ديدگاه خود پرداختند . به نقل ابن قتيبه ، به دستور ابو بكر امام على عليه السّلام را احضار كردند و از او خواستند تا با ابو بكر بيعت كند . امام على عليه السّلام به آنان فرمود : « انا احقّ بهذا الامر منكم ، لا ابايعكم و انتم اولى بالبيعة لي » « 1 » ؛ من از شما به امر خلافت و رهبرى سزاوارترم ، من با شما بيعت نمىكنم ، شايسته‌تر اين است كه شما با من بيعت كنيد . در اين هنگام عمر و ابو عبيدة بن جرّاح خطاب به امام على عليه السّلام سخنانى گفته و از او خواستند تا با ابو بكر بيعت كند ، ولى امام عليه السّلام بار ديگر اين مطلب را كه خلافت و امامت حق او و اهل بيت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله است را به آنان يادآور شد و فرمود : « فو اللّه يا معشر المهاجرين ، لنحن احقّ الناس به ، لأنّا اهل البيت و نحن أحقّ بهذا الأمر منكم ما كان فينا القارىء لكتاب اللّه ، الفقيه في دين اللّه ، العالم بسنن رسول اللّه ، المضطلع بامر الرعية ، المدافع عنهم الامور السيّئة ، القاسم بينهم بالسويّة ، و اللّه ، انه لفينا ، فلا تتبعوا الهوى فتضلّوا عن سبيل اللّه ، فتزدادوا من الحق بعداً » « 2 » اى گروه مهاجران ، به خدا سوگند ، ما خاندان سزاوارترين مردم به امر خلافت و رهبرى امت اسلامى هستيم . تا وقتى كه در ميان ما قارى قرآن كريم فقيه در دين خدا ، عالم به سنّت‌هاى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله ، توانمند در امر رهبرى مردم ، و مدافع آنان در ناملايمات ، تقسيم كننده‌ى بيت المال در بين آنان به طور يكسان

--> ( 1 ) . الإمامة و السياسة : 1 / 18 . ( 2 ) . همان ، ص 19 .